Geschiedenis en traditie

geschiedenis-drakenboot

De Chinese legende

Drakenbootracen is meer dan 2000 jaar geleden begonnen aan de oevers van de levensvoorzienende rivieren in de Zuid-Chinese valleien, als een vruchtbaarheidritueel om er zeker van te zijn dat er genoeg gewassen zouden komen.

De eerste deelnemers waren bijgelovig en hielden hun eigen viering van de 5de dag van de 5de volle maan maand van de Chinese kalender. Deze tijd van het jaar ging meestal traditioneel gepaard met ziekte en de dood. De race werd gehouden om de aandacht van hun tegenslagen af te leiden en als aanmoediging voor de regen, die nodig was voor voorspoed, en het object van hun aanbidding was de draak. De meest vereerde van de Chinese dierenriem, de draak van Azië, is traditioneel een symbool voor water. Het wordt gebruikt als symbool om de rivieren en zeeën de baas te zijn en de wolken en regen te overheersen.

De eerste races werden gehouden om te spotten met de drakengevechten die gehouden werden, zodat de Hemelse draak die in winterslaap verkeerde, ontwaken zou. Offers werden gehouden door de drakenmagiërs. Mensen, de meest slimme en sterkste van alle wezens, waren de originele offers. Zelfs later, als een peddelaar of zelfs een heel team in het water viel, kwam er geen hulp, want er werd geloofd dat het slecht was om in te grijpen, bij iets wat “de wil van de goden was”.

De sage van Qu Yuan

Door de jaren heen is er nog een verhaal ontstaan om het drakenbootfestival een dubbele betekenis te geven: de ontroerende sage van Qu Yuan.

In een koninkrijk genaamd Chu, in de vierde eeuw v. C., woonde een trouwe minister genaamd Qu Yuan. Deze Qu Yuan was een zeer belezen man die trouw en toegewijd het staatsbelang diende en door de gehele bevolking van het land zeer werd bemind. De toenmalige koning en koningin van Chu wisten echter alleen maar te eten, te drinken en feest te vieren. Ze wisten het land geen rust en het volk geen vrede te brengen en luisterden niet naar de woorden van trouwe dienaars. Daarom werd geen enkel voorstel van Qu Yuan om het land rust en de staat vrede te brengen overgenomen door het hof.
Erger nog, op een dag werd Qu Yuan ontslagen uit zijn ambt en verbannen van het hof. Hij zwierf langs de rivier de Miluo en bedacht dat verraders aan de macht waren, het hof verblind was, de staat in gevaar was en het volk geen leven had. Hij werd overmand door verdriet en schreef wat van China’s grootste poëzie, door weer te geven hoe veel hij hield van zijn land, en zijn grote bezorgdheden over de toekomst van zijn land. Na het zien van Chu’s vernietiging, door de concurrerende koninkrijken, liep Qu Yuan de Mi Lo rivier in met in zijn handen een grote steen, als uiting van het verdriet in zijn hart. In de vroege ochtend van de Vijfde dag van de Vijfde Maand verdronk zo de toegewijde Qu Yuan zich in het o zo heldere water van de Miluo.

De mensen, die zo veel van Qu Yuan hielden, racede tevergeefs in hun vissersboten naar het midden van de rivier om hem te redden. Ze sloegen op trommels en sloegen met hun peddels in het water, zodat de vissen en waterdraken niet in de buurt van Qu Yuan’s lichaam zouden komen. Om zijn ziel te redden en er zeker van te zijn dat zijn ziel niet hongerig werd, strooiden ze rijst in het water.

Maar, laat in een nacht, verscheen de geest van Qu Yuan voor zijn vrienden en vertelde hen dat de rijst die voor hem bedoeld was, werd opgegeten door een enorme rivierdraak. Hij vroeg daarom zijn vrienden om de rijst te verpakken in zijde pakketjes met daaraan vast vijf vel gekleurde linten, om de draak af te laten schrikken. Deze traditie wordt nog steeds in stand gehouden, maar in plaats van zijde wordt de rijst nu in bladeren ingepakt.

Omdat Qu Yuan op de vijfde dag van de Vijfde Maand is verdronken, hebben de mensen later deze dag ingesteld als een feestdag, ter herinnering aan de trouwe en toegewijde vaderlandslievende Qu Yuan. Bovendien zijn ze ter herinnering aan de mensen die bij het dreggen naar Qu Yuan in de rivier, zijn verdronken. Omdat de Vijfde dag van de Vijfde Maand ook wel wu-dag wordt genoemd, spreekt men ook van het Duanwu-feest of het Duanyang-feest.

Sponsoringen

Twitter

dwaande